नेपालकै पहिलो गभर्नर हिमालयशमशेर राणाको जीवन : देवशमशेरका सन्तान हामी अन्य राणाजीभन्दा गरीब

नेपालकै पहिलो गभर्नर हिमालयशमशेर राणाको जीवन : देवशमशेरका सन्तान हामी अन्य राणाजीभन्दा गरीब

अर्थ मन्त्रालय स्थापना गर्न हिमालयशमशेर राणाको अहम् भूमिका छ । अन्ततः राणा त्यही मन्त्रालयको पहिलो सचिवसमेत बने । उनी पहिलो गभर्नर पनि हुन् । तराईमा पहिलोपटक नेपाली नोट प्रचलनमा ल्याउने उनले भारतीय एक सय रुपैयाँको दर/रेट १६० तोकेका थिए । संवत् २०१७ चैत मसान्तमा निर्धारण गरिएको दर/रेट अहिले पनि कायम छ । राणाजी भए पनि नेपालीलाई स्वतन्त्रता दिनुपर्छ भनेर सुवर्णशमशेरसँग गुप्त रूपले २००५ मा नेपाल प्रजातन्त्र कंग्रेस स्थापना गर्ने हिमालयन बैंक प्रमुख सल्लाहकार हिमालयशमशेर राणासँग रातोपाटीको मेरो जीवनका लागि दीपेन्द्र राईले गरेको कुराकानी :


मेरो खाना
विशेषतः दालभात नै मन पर्छ । मसलेदार खाना खान सक्दिनँ । पहिले÷पहिले गए पनि हिजोआज खानकै लागि रेष्टुरेन्ट जान छाडेको छु । पहिले ससेज, फिस फिंगर, पिनट्स, पकौडा, समोसा आदि स्न्याक्स मन पथ्र्यो भने हिजोआज आलुचिउरा र बारा मन पर्छ । पाककलाबारे अनभिज्ञ छु ।

मेरो पोसाक
नेपाल सरकारको सेवामा रहँदा दौरासुरुवाल नै लगाएँ । ‘युएन सर्भिस’ बाट फर्केपछि ‘सोसल फङ्सन’ मा जाँदा दौरासुरुवाल नै लगाउँछु, त्यसबाहेक सर्टपाइन्ट नै लगाउन सजिलो लाग्छ । पुरानै लुगा भएकाले पोसाकमा त्यति खर्च हुँदैन । २०/२५ वर्ष पुराना कोट पनि छन् । दसैंमा लुगा हाल्ने हो । त्यो पनि नहालेको जुग भइसक्यो ।
बम्बईमा पढेकाले सेतो पाइन्ट, सेतै कमिज मन पथ्र्यो । नेपालमा हुर्केकाले उलन ज्याकेट मन पर्छ । मलाई रेडिमेड कपडा नमिल्ने भएकाले कपडा किनेरै सिलाउनुपर्छ । एकताका ह्याट लगाउँथें । हिजोआज पनि नेपाली टोपी लगाउने गर्छु ।

मेरो फिटनेस
पहिले म ‘स्पोर्टस्’ खेल्थें । हिजोआज पनि ‘फ्री ह्यान्ड एक्सरसाइज’ गर्छु । अलिअलि योगा पनि गर्ने बानी छ । काठमाडौंमा धूलैधूलो छ, मर्निङवाक कसरी निस्कनु ? पहिले÷पहिले ट्रेडमिलमा दौडे पनि ९० वर्ष पुग्न लागेकाले उमेरले साथ दिँदैन ।

मेरो अध्ययन
पढ्ने बानी छुटेको छैन । दुर्गानाथ शर्मालिखित पछिल्लो किताब भर्खरै पढिसकें । मोहनकृष्ण श्रेष्ठको किताब पढ्दै छु । धेरै दार्शनिक र आध्यात्मिकमा अभिरुचि छैन, त्योबाहेक जे पनि पढ्छु ।
मसँग भएका किताब बाँडिसकेको छु । थोरै होलान् । त्यो पनि बाँड्छु । उपहारस्वरूप आइरहने भएकाले किताब त्यति किन्नुपर्दैन ।

मेरो घुमफिर
पहिले घुमफिरमा असाध्यै रहर थियो । २४ वर्ष युएनमा काम गर्दा सालिन्दा घुमेको घुम्यै हुन्थें । म संवत् २०१८ मा ‘युएन सर्भिस’ जाँदा नेपालमा अहिलेजस्तो बाटोघाटो बनिसकेको थिएन । त्यसैले नेपाल त्यति धेरै घुम्न सकिएन । घुमेकामध्ये पेरिस, न्युयोर्क, भियना, इटाली असाध्यै मन पर्यो । न्युजिल्यान्ड र साउथ अमेरिका एकपटक पुग्न पाए हुन्थ्यो भन्ने लागेको छ ।

मेरो फुर्सद
हिजोआज फुर्सदमै छु । काममा व्यस्त हुँदा चाँडै थकाइ लाग्छ । फुर्सद भइहालेमा किताब पढ्ने, टेलिभिजन हेर्ने गर्छु । छोराछोरी ‘सेप्रेट’ भइसके । सात वर्षदेखि श्रीमतीको स्याहारसुसार गर्दै आएको छु ।
कहिलेकाहीं छोरीहरूले चलचित्र हेर्न लैजान्छन् । कहिलेकाहीं खान पनि गइन्छ ।

मेरो खेलकुद
खेलमध्ये फुटबल मन पर्छ । हकी कहिल्यै खेलिनँ । टेनिस खेले पनि उचाइ नभएकाले त्यति जम्न नसकिँदोरहेछ । क्रिकेट पनि खेलें । गल्फचाहिँ पछिल्लो समय खेलेको थिएँ ।
फुटबल क्लबमध्ये रियल मेड्रिड मन पर्छ । सचिन तेन्दुलकर भएसम्म क्रिकेट रुचिपूर्वक हेर्थें ।

मेरो मोबाइल
सामसुङको मोबाइल सेट बोक्दै आएको छु । ज्वाईंले ल्याइदिनुभएकाले मूल्य थाहा भएन । मोबाइलका ‘एप्लिकेसन’ कमै प्रयोग गरेको छु ।

मेरो टेलिभिजन
टीभीमा समाचार हेर्ने गर्छु । भारतीय टीभीमा जहिल्यै झगडा गरिरहेको हुनाले हेर्नै छाडें । टीभी हेर्ने समय बेलुका जुर्छ । बिहान, दिउँसो समाचार र राति टेलिशृंखला हेर्ने बानी छ । घरमा ठूलै आकारको सोनी टीभी छ ।

मेरो चलचित्र
ललितपुरको पुल्चोकमा रहेको लबिम मलमा हेरेको भारतीय चलचित्रको नामचाहिँ बिर्सें । आमिर खान, अमिताभ बच्चन, सलमान खान अभिनीत चलचित्र मन पर्छ । दीपिका पादुकोण, आलिया भट्टलगायतका अभिनय प्रशंसायोग्य छ ।

मेरो रोग
‘मेजर हेल्थ प्रब्लम’ छैन । ६÷६ महिनामा ‘होलबडी चेकअप’ गराउँछु । रक्तचापको औषधि सेवन गर्दै आएको छु । शारीरिक र मानसिक रूपमा सक्रिय रहेपछि स्वस्थ रहन सकिँदोरहेछ ।

मेरो भाषणशैली
आक्कलझुक्कल भाषण गर्नुपर्छ । म प्रस्ट वक्ता हुँ । मेरो भाषणशैली बौद्धिक हो । भाषण गर्नुअघि तयारी गर्ने गर्छु ।

मेरो मापसे
मोटाएपछि मापसे छाडेको चार÷पाँच वर्ष भयो । त्यतिबेला ह्वीस्की पिउँथें । मादक पदार्थद संकलन गरेर दराजमा राखेको छु । तीन÷चार पेगसम्म पिउँथें ।

मेरो संगीत
संगीतमा अभिरुचि छ । म शास्त्रीय संगीत पनि सुन्छु । ओपेराचाहिँ जति सुन्दा पनि मन परेन । बिटल्स पनि मन पर्छ । नेपाली गीत पनि उत्कृष्ट लाग्छन् । लतामंगेशकर, रफी र नारायणगोपाल मन पर्छन् ।

मेरो भूल
पश्चाताप लाग्नेगरी भूल गरेको छैन । आफूले आफैंलाई दिएकोबाहेक सजाय पाएको छैन । राणाजीका सन्तानलाई कसैले सजाय दिने आँट गरेनन् ।

मेरो घर
यो घर व्यक्तिगत कमाइले सन् १९७२ मा बनाएको हुँ । हामी राणाजी भए पनि सबैभन्दा गरिब देवशमशेरका सन्तान हौं । प्रधानमन्त्रीका सन्तान भएकाले अन्य राणाजी सम्पन्न थिए । देवशमशेर प्रधानमन्त्री भए पनि १४ दिनमै हटाइए ।
कृष्णबहादुरले धर्मपुत्र लिएकाले उनकै सम्पत्तिबाट ‘जेनेरेसन/जेनेरसन’ आयो । यो (थापाथली हाइट) मेरो बुवाको थियो । हामी तीन दाजुभाइ हौं । युएनमा बसेकाले मलाई अंशबन्डामा अहिले बसिरहेको घरको घडेरीबाहेक केही पनि चाहिँदैन भनेर लिइनँ ।
घरको ‘स्ट्रक्चर’ इन्जिनियर हरिकृष्णको हो । ‘सेप’ चाहिँ बुल्गेरियाका आर्किटेक्टले गरेका हुन् । मैले त्यतिबेलै भूकम्पप्रतिरोधी घर बनाएको हुँ । संवत् १९९० को महाभूकम्पमा थापाथली दरबारमा बसिरहेको बेला भागेर सबै कौशीमा गए पनि पूर्वपट्टि खड्गशमशेरको दरबार पूर्ण रूपमा भत्कँदा त्यहाँबाट मेरेँ बाबा, ऐय्या बाबा भन्ने चीत्कार सुनेकाले मैले भूकम्पप्रतिरोधी घर बनाएको हुँ । भूकम्पप्रतिरोध घर बनाउँदा बजु्रक भएको भनेर कुरा काट्थे । गोरखा भूकम्प जाँदा कुरा काट्नेहरूले नै बुद्धिमानी रहेछ भनेर प्रशंसा गरे ।

मेरो राशी
मेरा राशी मलाई नै थाहा छैन । ग्रहदशामा विश्वास गर्दिनँ । म नास्तिक होइन, ‘आइनोस्टिक’ हुँ । आस्तिक र नास्तिक हुन्छ तर आइनोस्टिक भनेको प्रमाण भए भगवान् मान्ने नत्र नमान्ने । प्रमाण फेलापरेपछि मात्रै भगवान् मान्छु ।

मेरो सौन्दर्यचेत
कपालमा डाबरको तेल लगाउने गर्छु । सातामा एकपटक अनुहार साबुनले धुन्छु । साबुनमा ‘केमिकल’ हुनाले अनुहार चाउरी पार्छ । जाडोमा भ्यासलिन लगाउने गर्छु । आफ्टर सेफ पनि प्रयोग गर्छु । जाडोमा साउना बस्छु ।

मेरो प्रेम
हाम्रो प्रेमविवाह हो । प्रस्ताव श्रीमतीबाटै आएको हो ।

मेरो सपना
स्नातकोत्तरको परीक्षा सकिएपछि सुवर्णशमशेरसँग कलकत्तामा भेट भयो । आफू राणाजी भए पनि नेपालीलाई स्वतन्त्रता दिनुपर्छ भनेर गुप्त रूपमा २००५ मा नेपाल प्रजातन्त्र कंग्रेस स्थापना गर्यौं । नभन्दै ००७ मा प्रजातन्त्र आयो । त्यो इतिहासले मौका दियो ।

अर्थ मन्त्रालय, राष्ट्र बैंक, हिमालयन बैंक स्थापना गरें । देखेको सपना पूरा गरेको छु । अहिले पनि मासिन १२ सय डलर पेन्सन आउँछ । आनन्दित छु ।

मेरो मृत्यु
मानिसको चोला फेर्ने माध्यम भनेकै मृत्यु हो । मृत्युसँग पटक्कै डर छैन । म मरेको कसैलाई थाहै नहोस् ।

यी जीवन कथा पनि पढ्नुहोस्

सिभिल बैंक सीईओ किशोर महर्जनको जीवन : ३३ वर्षे ‘बैंकिङ करिअर’ मा करोडपतिलाई अर्बपति बनाएँ

वनस्पतिविद् तीर्थबहादुर श्रेष्ठको जीवन : त्यतिबेला पाइन्ट लगाउनेलाई कांग्रेस भनिन्थ्यो

मानवअधिकारकर्मी कृष्ण पहाडीको जीवन : मलाई सनक चढ्यो पहेँलो लुगा लगाएँ

पूर्वउपप्रधानमन्त्री भरतमोहन अधिकारीको जीवन :  जबजब राष्ट्रियताबारे बोल्छु/लेख्छु, म विवादमा परिहाल्छु

राष्ट्रगान लेखक व्याकुल माइलाको जीवन : सितोरिया करातेमा सात वर्षसम्म लगानी

नेमकिपा अध्यक्ष नारायणमान बिजुक्छेको जीवन : ग्रहदशा दुःख पाउने नै छ

प्लास्टिक सर्जन शंकरमान राईको जीवन : मेरो मृत्यु भएको वर्षौंपछि मात्रै अरूलाई थाहा पाऊन्

खानेपानी तथा सरसफाइमन्त्री जीवनबहादुर शाहीको जीवन : मलाई सिध्याउन सातपटक बम प्रहार

पूर्वउपसभामुख पूर्णा सुवेदीको जीवन : प्रधानमन्त्रीको भूमिका पाए निर्वाह गर्न तयार

एनआईसी एसिया बैंकका सीईओ लक्ष्मण रिसालको जीवन : अवकाशपछि सामाजिक काममा लाग्ने रहर

सांसद अनिता देवकोटाको जीवन : मेरो नाममा आएको ‘लभलेटर’ साइँलो बुबालाई दिन्थें

अनेरास्ववियु अध्यक्ष नवीना लामाको जीवन : म कसैलाई ‘लभ’ गर्छु

प्रा.डा. सुरेन्द्र केसीको जीवनः कुलमानजस्तै प्रचण्डले अडान लिएको भए आधाबाटो हिँडिसक्थ्यौं

लीलामणि पोखरेलको जीवन :  ज्ञानेन्द्र राजा भएपछि मेरो घरमा बम पड्काइयो

पूर्वमन्त्री अग्नि सापकोटाको जीवन : एम सिक्स्टिनको तीन गोली एकैपटक लाग्दा पनि बाँचें

गायिका रेखा शाहको जीवन : भूल नगरी ११ दिन कष्टडीमा

नयाँ शक्ति नेता पासाङ शेर्पाको जीवन : त्यसबेला बालबाल बाचेँ

कीर्तिमानी तेक्वान्दो खेलाडी दीपक विष्टको जीवन : क्याम्पस पढ्दा मलाई ‘पाखे’ भन्थे

नयाँ शक्ति सहसंयोजक महेश कर्मोचाको जीवन : व्यस्तताले मर्ने पनि फुर्सद छैन मलाई

कवि सरस्वती प्रतीक्षाको जीवन : १४ वर्षसम्म एउटै मान्छेलाई प्रेम गरे पनि छुट्यो

केकी अधिकारीको जीवन : घर छिर्ने बित्तिकै रिमोट हातमा, टिभी अन

पूर्वमन्त्री गिरिराजमणि पोखरेलेको जीवन : यसरी मेरो नाम ‘योगराज’ पनि बन्यो

बुद्ध एयरका मालिक वीरेन्द्रबहादुर बस्नेतको जीवन : वास्तुशास्त्रमा पटक्कै विस्वास छैन

किरण केसीको जीवन : कसैले ब्लफ कल गरे पनि आधा घन्टा गफदिन्छु

यज्ञराज सुनुवारको जीवन : किरातीको छोरो हुँ, पिउँदिन भन्दा ढोङी भइन्छ

अशोक राईको जीवन : कोदोको रक्सी असाध्यै मन पर्छ

चन्द्रकिशोरको जीवन : तराई–मधेस बुझ्न पहाड घुम्नैपर्छ

सांसद रामहरि खतिवडाको जीवन : मन परेका बहिनीहरूको अघि उभिँदा अंकल भन्दिन्छन्

मोहन मैनालीको जीवन : मभन्दा लाटाले पनि ‘लभ’ गरेको देख्छु

दिवस राईको जीवन : जो–जो प्रेममा फसे उनीहरुले एसएलसी पास गर्नै सकेनन्

अनिलकुमार झाको जीवन : राजेन्द्र महतोलाई सहयोग गरेर ठूलो गल्ती गरेँ

सीपी गजुरेलको जीवन : कोशीको भेलमा पौडिन खोज्दा झण्डै मरियो

महावीर पुनको जीवन : नेपाललाई धनी देश बनाउने मेरो सपना

पम्फा भुसालको जीवन : एक ढङ्गले बिहे गरिएन, अर्को ढङ्गले भ्याइएन

रवीन्द्र अधिकारीको जीवन : दुई सय ५० भन्दा धेरै प्रेमपत्र आए

दीनानाथ शर्माको जीवन : बाहुनको भट्टीमा २ गिलास लोकल पिएर सुतेको त्यो दिन…

गगन थापाको जीवन : एउटा रङ एसएमएसको कारण उनीसँग भेट भयो

ठाकुर गैरेको जिन्दगी : श्रीमतीको कमाई र पुख्र्यौली सम्पत्तिले घर बनाइयो

देवेन्द्र पौडेलको जीवन : प्रत्यक्ष निर्वाचित प्रधानमन्त्री बन्ने सपना छ

किशोर नेपालको जीवन : रक्सी खाएर २४ घण्टासम्म सुतेको पनि छु

पूर्वअर्थमन्त्री प्रकाशचन्द्र लोहनीको जीवन : एक वाक्यको त्यो भाषण 

कर्णबहादुर थापाको जीवन – प्रधानमन्त्री बन्छु भनेर पाइने होइन

रामशरण महतको जीवन : किशुनजी मलाई सायरी सुनाउन लगाउनुहुन्थ्यो

सुजाताको जीवन : मेरो सपना केपी ओलीजीसँग मिल्छ

कोमल वलीको जीवन : प्रधानमन्त्री बनेर देश परिवर्तन गराऊँ भन्ने सपना छ

मेरो जीवन : उखु चोर्न जाँदा बस्यो पहिलो प्रेम

मेरो जीवन : ‘अफकोर्स !’ रविनाको धेरैपटक लभ परेको छ

मेरो जिन्दगी : ‘अफेयर्स’को सम्बन्ध रहेन, अन्तरजातीय बिहे गरियो 

मेरो जीवन : अर्थमन्त्री हुन्छु भन्ने त झन् सोचेको थिइनँ

मेरो जिन्दगी : यो सहरको नामी जँड्याहाको नाम उपेन्द्र सुब्बा नै थियो

मेरो जीवन : झलनाथको त्यो वचन जसले योगेशलाई रक्सी छाड्न बाध्य पार्यो

मेरो जीवन : प्रदीप पौडेलको मदिरा, प्रेमदेखि मृत्युचिन्तनसम्म २२ रहस्य

मेरो जिन्दगी : चित्रबहादुर केसीको खानादेखि प्रेमसम्म जीवनका २१ रहस्य

मेरो जिन्दगी : यी हुन् लालबाबु पण्डितका खानादेखि मृत्यु चाहनासम्मका २२ रहस्य

फिल्म निर्देशक नवीन सुब्बाको जिन्दगी 

Golden Oak
Subusu inner banner

प्रतिक्रिया दिनुहोस

सम्बन्धित समाचार

रातोपाटी स्पेशल